چقدر  ساختگـــــی   بود    شعار  من   و   تو

خاک   عالم   به  سر  قول و  قرار  من  و  تو

 

هیچ   معلوم    نشد   از   چه   نژادی   هستند

تُف  به  روی   دل  بی ایل  و  تبـار  من و تو

 

گریه کن  ابرک معصوم  ،   زمینگیر     شدیم

آسمان   نیــــز   نشد   آینــــه دار  من  و  تو

 

حرف هایی  که  به  هم  رد و بدل    می کردیم

آخرش نیـــــز نخوردند بــــه کــار  من و تـــو

 

چقــــدر زود بریـدی و بـــــــه من  بد  کـردی

دستخوش! همسفر این  بود  قرار  من و تو؟!

 

باغ  ما  مزرعه ی  هرزه ترین   زمزمه  بود

مفتکی   هم    نمی ارزید    بهار   من و تــو

 

آخرین بیت :   ببین    قافیه   را    باخته ایم

فحش  و  نفرین  غزل  نیز   نثار    من و تو

 

           **مسافر تنها**