... بازهم فردا جمعه ای دیگر است و باز هم دلتنگ مولای مهربانی ام :

 

 دارد  زمان   آمدنت    دیر    می شود                  دارد  جوان  سینه  زنت  پیر  می شود

 

 وقتی به نامه ی عملم خیره می شوی                اشک از دو دیده ی تو سرازیر می شود

 

 کی این دل رمیده ی من هم؛ زهیروار                  در دام چشم های تو تسخیر می شود؟

 

 این کشتی شکسته ی طوفان معصیت               با ذوق دست توست، که تعمیر می شود

 

 حس می کنم که پای دلم لحظه ی گناه              با  حلقه های  زلف  تو درگیر می شود

 

 در قطره های اشک قنوت شب شما                  عکس ضریح گمشده تکثیر می شود

 

 تقصیر گریه های غریبانه ی شماست              دنيا، غروب جمعه چه دلگیر می شود!؟

 

                                          **مسافر تنها**