تقدیم به.....

جا زدن در هر قدم –  هیهات- کار ما نبود!

پا کشیدن شیوه ی ایل و تبار ما نبود !

 

کس خریدارم نشد با آنکه بعد از هر محک

ذره ای ناخالصی هم در عیار ما نبود

 

استخوانم خُرد شد زیر فشار دیگران!

شانه های هیچکس در زیر بار ما نبود !

 

ما دو تن سنگ صبور عالمی بودیم؛ حیف –

در دو عالم یک نفر هم رازدار ما نبود !

 

سرنوشت از اولش با ما سر سازش نداشت!

یار هم بودیم اما بخت یار ما نبود!

 

جز «جدایی» هیچ راه دیگری نگذاشتی!

میروم! هرچند اصلاً این قرار ما نبود!

 

           **مسافرتنها**