مسافر تنها...  حسین طالب نژاد

هوالجمیل...

... روز قشنگی برام بود ، صبح تو آئین افتتاحیه طرح غنی سازی اوقات فراغت دانش اموزان استان مازندران اجرا برنامه داشتم ، چهره دانش آموزانی که دست در دست بابا ومامان اومدن تا اوقات فراغتشونو بهینه سازی کنند!!! حال وهوای دوران مدرسه را برام زنده کرده بود ، غزلی که خیلی  بهش علاقه مندم رو اونجا خوندم  ، کنایه فهم ها !! بگیرند:

آب - بابا..

      سرمشقهاي آب بابا، يادمان رفت                         رسم  نوشتن با قلمها  يادمان رفت

           گل كردن  لبخندهاي همكلاسي                             در يك نگاه ساده حتي يادمان رفت

         ترس ازمعلم،پاي تخته ،حل تمرين                    آن  لحظه هاي  بي كلك  رايادمان رفت

        راه فرار از مشقهاي زنگ اول                              اي  واي  ننوشتيم  آقا!  ياد مان  رفت

     آن روزها را آنقدر شوخي گرفتيم                             جديت  تصميم  كبري   يادمان  رفت

  شعر خداي مهربان را حفظ كرديم                          يادش به خير! اما خدا را يادمان  رفت

 در گوشمان خواندند رسم  آدميت                              آن حرفها را زود  اما، يادمان  رفت

  فردا چه كاره مي شوي ، موضوع  انشا                 ساده  نوشتيم  آنقدر  تا، يادمان رفت

                               ديروز،تكليف آب بابا بود و خط خورد

                                 تكليف  فردا، نان  و بابا يادمان  رفت

 **مسافر تنها**